Իսկ ի՞նչ ենք ուտում

Ոչ ոք ապահովագրված չէ անորակ սննդամթերք ձեռք բերելուց։ Պատճառները տարբեր են։ Սպառողը երբեք չի կարող իմանալ, թե իրականում ինչ է գնում, եթե սննդամթերքը մակնշված չէ։ Իսկ այդպիսիք վաճառման կետերում կարելի է հանդիպել ամեն քայլափոխի։ Խոսքն այսպես կոչված «կիլոգրամով» վաճառվող սննդի մասին է։

«Այսօր կոնկրետ վաֆլիների, պեչենիների ուղղությամբ դիտարկում չենք արել, որովհետև դա համարվում է ցածր ռիսկայնության սննդամթերք»,- «Ա1+»-ի հետ զրույցում ասաց Սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի ներկայացուցիչ Բաբկեն Պիպոյանը։

Չմակնշված սննդամթերք չվաճառելու համար, ըստ Սպառողների ազգային ընկերակցության նախագահ Մելիտա Հակոբյանի, առաջին հերթին պետք է բարձր մակարդակի վրա լինեն արտադրող- վաճառող հարաբերությունները։ Հարաբերությունների բարձր մակարդակը, բնականաբար, բավարար չէ։

«Այստեղ և՛ հարկայինը, և՛ սննդի անվտանգությունը՝ բոլորը պետք է աշխատեն»,- ասաց տիկին Հակոբյանը։

Այսօր, սակայն, առավել մեծ ռիսկային սնունդը մսամթերքն է։ Հասարակ սպառողը չի կարող վստահ լինել, որ իր գնած միսը վարակված չէ։

«Շատ հնարավոր է, որ իմ գնած միսն էլ սիբիրախտով ախտահարված լինի։ Ուղղակի ես առանց մսի չեմ կարող։ Միևնույն է՝ պետք է գնեմ։ Սակայն վստահ չեմ, որովհետև չի ստուգվում»,- ասաց քաքաքացիներից մեկը։

Մանրամասները կարդացեք այստեղ:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ